سوره مائده: آيه 87 .
اى كسانى كه ايمان آورده ايد، چيزهاىِ پاكيزه اى را كه خدا براى استفاده شما حلال كرده، حرام مشماريد و از حدّ مگذريد; زيرا خداوند متجاوزان را دوست نمى دارد
صحيح بخارى: 5 / 1953; كتاب نكاح، باب «ما يكره من التبتل والخصاء»، حديث 4787 و 4 / 1687، كتاب «التفسير»، تفسير سوره مائده، حديث 4339، صحيح مسلم: 3 / 193، كتاب نكاح، باب «نكاح المتعه»، حديث 1404، مسند احمد: 1 / 692، مسند عبداللّه بن مسعود، حديث 3976.
البته منظورِ ابن مسعود از قرائت اين آيه پس از ذكر حديث، پنهان نيست; زيرا او از منتقدين آن شخصى است كه ازدواج موقّت را حرام كرد.
ابن عباس
يكى از اصحابى كه ديدگاه عمر را رد كرده، ابن عباس است.
احمد بن حنبل در مسند خود اين گونه نقل مى كند:
روزى ابن عباس گفت: پيامبر گرامى صلى اللّه عليه وآله متعه حج را انجام دادند.
عروه بن زبير گفت: ابوبكر و عمر متعه حج را منع كردند.
ابن عباس ضمن تحقير او گفت: عروه كوچك چه مى گويد؟
عروه گفت: مى گويم: ابوبكر و عمر متعه حج را منع كردند.
ابن عباس پاسخ داد: من آنان را هلاك شده مى بينم. من مى گويم: پيامبر صلى اللّه عليه وآله اين گونه گفته است، او مى گويد: ابوبكر و عمر مردم را از اين حكم باز داشتند!
مسند احمد: 1 / 554، مسند عبداللّه بن عباس، حديث 3111.
عبداللّه بن عمر
عبداللّه پسر عمر بن خطّاب نيز با حكم پدرش مخالفت كرده است. ترمذى مى گويد: از عبداللّه بن عمر در مورد متعه حج سؤال شد.
عبداللّه در پاسخ گفت: متعه حج حلال است.
پرسش گر گفت: پدرت آن را منع كرده بود؟
عبداللّه گفت: اگر پدرم منع كرده باشد و رسول خدا صلى اللّه عليه وآله جايز دانسته، آيا فرمان پدرم قابل پيروى است يا فرمان پيامبر خدا صلى اللّه عليه وآله؟
آن مرد گفت: البته فرمان پيامبر خدا صلى اللّه عليه وآله.
عبداللّه بن عمر گفت: پيامبر خدا صلى اللّه عليه وآله خود اين عمل را انجام داده بود.
سنن ترمذى: 2 / 224، كتاب حج، باب «ما جاء في التمتع»، حديث 825 .
جابر بن عبدالله انصارى
جابر بن عبداللّه انصارى نيز از صحابى مخالف ديدگاه عمر درباره متعه حج است. مسلم در صحيح خود و ديگران چنين نقل مى كنند:
ابى نضره مى گويد: ابن عباس همواره به جواز متعه حج حكم مى كرد. امّا ابن زبير از اين كار باز مى داشت. اين مسئله را نزد جابر بن عبداللّه انصارى بازگو كردم.
جابر پاسخ داد: احاديث به دست من در بين مردم داير و شايع شده است. ما به پيروى از پيامبر خدا صلى اللّه عليه وآله متعه حج را انجام مى داديم; ولى هنگامى كه عمر به خلافت رسيد گفت: خداوند هر چه را كه مى خواست، براى پيامبرش حلال مى نمود، قرآن نيز در جايگاه خود نازل شده است; اما اكنون حج را از عمره (متعه حج) جدا كنيد و ازدواج موقّت با زنان را نيز كنار بگذاريد; زيرا من هر مردى را كه بدانم با زنى ازدواج موقّت كرده، سنگسار خواهم كرد.
صحيح مسلم: 3 / 56، كتاب حج، باب «المتعه بالحج والعمره»، حديث: 1217 و پس از آن.
برای مطالعه ی بیشتر به کتاب تحریم دو حکم حلال آیت الله میلانی مراجعه کنید.
سخنی بابرادران اهل تسنن:
عزیزان اهل تسنن میشه به این سوال جواب بدید که متعه درزمان چه کسی ممنوع شد غیر از این است که درزمان عمر ممنوع شد حتی تازمان خلیفه اول ابوبکر ممنوع نشده بود پس عمربن خطاب خلیفه دوم به چه حقی ان را تحریم کرد؟ودلیل ما براین مدعا حدیث جابر و ابن عباس وعبدالله بن عمر(پسرعمر)میباشد.
حال اگر این طورهست عمر به چه حقی ان را تحریم کرد؟آیا عمر خودرا از رسول الله نیر برتر می دید که حکم به تحریم این کارداد وبا سنت پیامبر به مخالفت وستیز پرداخت؟؟
حال بهتر نیست شما به جای پیروی از بدعت خلفا ازسنت پیامبر خاتم(صلی الله علیه وآله وسلم )پیروی کنید؟
منتظر پاسختان می مانم.